Dżibuti to małe państwo afrykańskie położone w wschodniej części kontynentu nad Zatoką Adeńską. Kraj graniczy z Erytreą, Etiopią i Somalią. Terytorium Dżibuti ma nieco ponad 23 tysiące kilometrów kwadratowych, a populacja wynosi mniej niż milion ludzi.

Republika praktycznie nie ma zasobów naturalnych, dlatego ani przemysł, ani rolnictwo nie są tu rozwinięte. Kraj stara się rozwijać przemysł turystyczny. Gospodarka Dżibuti opiera się głównie na wykorzystaniu portu morskiego i strefy wolnego handlu i jest bardzo uzależniona od pomocy zagranicznej. Kraj zajmuje strategicznie ważne miejsce w Afryce, a miasto i port Dżibuti mają duże znaczenie w handlu międzynarodowym jako punkt tranzytowy. Jest to główny port handlowy dla Etiopii.

Cechy życia w kraju

Dżibuti to kraj o niskich dochodach, co jest spowodowane wysokimi kosztami energii elektrycznej, chronicznym brakiem wody, słabymi wynikami zdrowotnymi, niepewnością żywnościową i problemami z rządzeniem. Jednak cudzoziemcy mogą kupować ziemię i nieruchomości, co jest dobrą inwestycją w porównaniu do sąsiednich krajów. Jeśli planujesz podróż do kraju, to idealną opcją jest zakup listy kontrolnej (hiperłącze).

Dżibuti to kraj muzułmański z własnymi zasadami i prawami. Językiem urzędowym jest arabski i francuski, ponieważ kraj przez długi czas był kolonią Francji. Praca nie jest dostępna dla wielu obywateli, więc stopa bezrobocia wynosi ponad 60%.

Ubiegając się o wizę do Dżibuti

Wiza jest wymagana do wjazdu do Dżibuti. Można to zrobić bezpośrednio na lotnisku stolicy, jeśli turysta zamierza pozostać tutaj nie dłużej niż miesiąc. Aby uzyskać wizę, należy złożyć następujące dokumenty:

·        paszport, musi być ważny;

·        wypełniona karta migracyjna;

·        bilet powrotny na samolot lub inny środek transportu;

·        rezerwacja hotelu.

W przypadku dłuższego pobytu w kraju należy skontaktować się z ambasadą. Cudzoziemcy, którzy chcą pracować w kraju, będą potrzebować następujących dokumentów:

·        wiza wjazdowa;

·        karta stałego pobytu;

·        zezwolenie na pracę.

W Dżibuti jest niewiele możliwości zatrudnienia. Dlatego firma, która zatrudnia pracownika-nie rezydenta, musi przygotować umowę o pracę. Pracodawca również składa wnioski o zezwolenia. Aby uzyskać zezwolenie na pracę, należy zebrać następujące dokumenty:

·        ważny paszport;

·        wiza długoterminowa;

·        cztery fotografie;

·        kopia licencji firmy strefy wolnego handlu;

·        wniosek z informacjami o stanowisku i pracodawcy.

Jak uzyskać obywatelstwo w Dżibuti

Warto zauważyć, że w kraju dozwolone jest podwójne obywatelstwo, tzn. przy uzyskaniu paszportu dżibutyjskiego nie ma potrzeby rezygnacji z innych paszportów. Obywatelstwo w Dżibuti można uzyskać na kilka sposobów.

Obywatelstwo przez urodzenie obejmuje:

·        dzieci urodzone gdziekolwiek, z których przynajmniej jedno z rodziców jest obywatelem Dżibuti z urodzenia;

·        sieroty lub porzucone dzieci znalezione na terytorium kraju, których rodzice są nieznani.

Aby uzyskać obywatelstwo przez naturalizację, należy spełnić kilka warunków:

·        pobyt w kraju przez co najmniej dziesięć lat

·        naturalizacja przyznawana jest osobom, które mogą udowodnić, że rozumieją język, zwyczaje i tradycje społeczeństwa.

·        kandydaci na obywatelstwo muszą mieć pozytywny charakter i zachowanie, nie mając jednocześnie wyroku skazującego na karę pozbawienia wolności na okres sześciu miesięcy lub dłużej;

·        osoby te muszą być w dobrym stanie zdrowia.

·        małżonek obywatela Dżibuti po dziesięciu latach małżeństwa, lub pięciu lat, jeśli para ma dzieci;

·        adoptowane dzieci obywateli Dżibuti;

·        małoletnie dzieci automatycznie uzyskują naturalizację, gdy ich rodzic nabywa obywatelstwo;

·        osoby, które świadczyły wyjątkowe usługi na rzecz narodu, jeśli mieszkały w kraju przez pięć lat.

Kontakty i telefony

Międzynarodowa Organizacja ds. Migracji w Dżibuti – Telefon: +41 22 717 9111 Strona internetowa

Rząd Dżibuti – strona internetowa

Policja – 17

Ambulans – 19

Służba pożarnicza – 18