Program ubezpieczenia zdrowotnego obejmuje również leki: leki podstawowe, specjalności farmaceutyczne i leki generyczne.<\u002F/p>

<\u002F/p>

<\u002F/p>

<\u002F/p>

Zdrowie publiczne<\u002F/b><\u002Fh2>

Rząd federalny i wspólnoty regularnie współpracują w celu koordynacji i finansowania polityki zdrowia publicznego, takich jak:<\u002F/p>

• Screening chorób zakaźnych i niezakaźnych,<\u002Fli>
• Programy szczepień, <\u002Fli>
• Programy promocji zdrowia (zapobieganie wypadkom osobistym, promocja zdrowego odżywiania, kontrola tytoniu, alkoholu i narkotyków)<\u002Fli>
• Zapobieganie problemom zdrowia psychicznego,<\u002Fli>
• Opieka nad matką i dzieckiem (screening zdrowia fizycznego i psychicznego, screening noworodków, screening wzroku i słuchu, szczepienia).<\u002Fli><\u002Ful>

  
  <\u002F/p>

  Leczenie ambulatoryjne<\u002F/b><\u002Fh2>

  Ambulatoryjne leczenie medyczne jest głównie świadczone przez prywatnych dostawców. Niezależni lekarze i pielęgniarki są opłacani na zasadzie wynagrodzenia za usługę, a pacjent ma wolny wybór lekarza. Zdecydowana większość lekarzy to praktycy prywatni. Lekarze specjaliści mogą pracować w placówkach medycznych (głównie szpitalach) i\u002Foraz w trybie ambulatoryjnym. <\u002F/p>

  Lekarze ogólni rzadko pracują w szpitalach, z wyjątkiem oddziałów położniczych i izb przyjęć. W przypadku braku systemu skierowań od lekarzy ogólnych do specjalistów, każdy obywatel ma wolny dostęp do specjalistów i opieki szpitalnej, nawet jako pierwszy punkt kontaktowy z systemem opieki zdrowotnej.<\u002F/p>

  Lekarze (lekarze ogólni i specjaliści) pracują w praktyce prywatnej lub w placówkach opieki zdrowotnej, takich jak domy opieki, gdzie zespoły multidyscyplinarne składające się z kilku lekarzy ogólnych, personelu administracyjnego i przyjęć, pielęgniarek, fizjoterapeuty i psychoterapeuty pracują. Koordynują oni całą opiekę, której potrzebuje pacjent.<\u002F/p>

  
  <\u002F/p>

  Opieka stacjonarna<\u002F/b><\u002Fh2>

  Szpitale są prywatnymi lub publicznymi organizacjami non-profit i są klasyfikowane jako szpitale ostrej, psychiatrycznej, geriatrycznej lub specjalistycznej, które są zarządzane regionalnie. Szpitale psychiatryczne obejmują azyle psychiatryczne i centra zdrowia psychicznego. W Belgii istnieją dwa rodzaje szpitali: szpitale publiczne (lub Ziekenhuis) i prywatne szpitale non-profit, zwane również klinikami (lub link).<\u002F/p>

  Dokonuje się rozróżnienia między:<\u002F/b><\u002F/p>

  Szpitale ogólne, oferują chirurgię ogólną i medycynę wewnętrzną, a także mogą oferować usługi geriatryczne, położnicze, pediatryczne i neuropsychiatryczne, a także dodatkowe badania, takie jak zdjęcia rentgenowskie, skany i badania laboratoryjne<\u002F/p>

  Szpitale psychiatryczne, zapewniają leczenie i opiekę dla osób z poważnymi zaburzeniami psychicznymi<\u002F/p>

  Szpitale dydaktyczne, zazwyczaj oferują te same usługi co szpitale ogólne, ale przyjmują pacjentów, którzy potrzebują wysoce specjalistycznego leczenia. Muszą również przyczyniać się do kształcenia lekarzy i personelu medycznego, aktywnie angażować się w badania oraz uczestniczyć w rozwoju nowych technologii<\u002F/p>

  Pacjenci mogą wybierać szpital, który chcą, a szpitale publiczne muszą przyjmować wszystkich pacjentów. Nie ma systemu skierowań między opieką podstawową a wtórną\u002Foraz trzeciorzędną, ale w praktyce decyzję o skierowaniu pacjentów do szpitala zazwyczaj podejmuje lekarz ogólny lub prywatny specjalista.<\u002F/p>

  
  <\u002F/p>

  Apteka<\u002F/b><\u002Fh2>

  Produkty farmaceutyczne są dystrybuowane wyłącznie przez prywatne apteki ogólnodostępne i apteki szpitalne. Zakładanie nowych aptek jest ściśle regulowane, aby kontrolować otwieranie aptek w nowych obszarach. Tylko lekarze, dentyści i położne mogą wypisywać recepty na leki. Jeśli te produkty znajdują się na liście pozytywnej, są częściowo lub całkowicie refundowane przez firmy ubezpieczeniowe.<\u002F/p>

  Federalny Sekretarz Zdrowia jest odpowiedzialny za wydawanie zezwoleń na wprowadzenie produktów farmaceutycznych na rynek. Aby chronić zdrowie publiczne, produkt farmaceutyczny musi spełniać szereg wymagań dotyczących jakości, bezpieczeństwa i skuteczności. Aby zarejestrować produkt, firma farmaceutyczna musi złożyć wniosek, zarówno na poziomie europejskim, jak i krajowym, do Federalnej Agencji Leków i Wyrobów Medycznych. Wniosek ten musi być poparty kompletną dokumentacją zawierającą wyniki badań klinicznych, które ustalają jakość, bezpieczeństwo i skuteczność produktu dla określonych wskazań. Departament Zdrowia jest również odpowiedzialny za ustalanie cen leków.<\u002F/p>

  
  <\u002F/p>

  Opieka długoterminowa<\u002F/b><\u002Fh2>

  Infrastruktura opieki nad osobami starszymi obejmuje kompleksowe usługi opieki domowej, opiekę osobistą, która może obejmować pomoc w posiłkach, odzieży, higienie osobistej i mobilności, oraz subsydiowane alarmy bezpieczeństwa w razie potrzeby. Głównym celem każdej usługi opieki domowej jest nadzorowanie praktycznej organizacji i wsparcia dostawców opieki domowej oraz ich działalności. Obejmuje to ocenę zdolności pacjenta do wykonywania codziennych czynności, opracowanie i monitorowanie planu utrzymania zdrowia i dobrego samopoczucia, przydzielanie zadań dostawcom opieki oraz konsultacje z różnymi interesariuszami w celu osiągnięcia celów.<\u002F/p>

  Ubezpieczenie zdrowotne finansuje procedury medyczne, takie jak pielęgniarstwo i fizjoterapia, według kilku kryteriów, w tym poziomu zależności pacjenta i zasobów. Wspólnoty i regiony finansują inne usługi, takie jak wsparcie rodzinne i dostarczanie posiłków.<\u002Fp>