Republika Kosowa jest częściowo uznawanym krajem na Półwyspie Bałkańskim. W wyniku działań wojennych w 1999 roku między Serbami a Albańczykami, region znalazł się pod kontrolą ONZ. W 2008 roku parlament kraju ogłosił niepodległość regionu. Są tutaj dwa języki urzędowe: albański i serbski.<\u002F/p>

<\u002F/p>

System opieki zdrowotnej<\u002F/b><\u002Fh2>

To najbardziej obiecująca gałąź przemysłu w kraju. System opieki zdrowotnej w Kosowie sięga czasów Jugosławii. Chociaż ostatnia dekada przyniosła pewne znaczące poprawy, wciąż pozostają istotne wyzwania. Zła kondycja zdrowotna i opieka medyczna w Kosowie zmusiły wielu mieszkańców do poszukiwania lepszych usług medycznych w sąsiednich krajach, nawet w przypadku rutynowych badań. Rosnące zapotrzebowanie na jakość opieki zdrowotnej oraz brak zasobów rządowych do zaspokojenia tych potrzeb stwarzają możliwości dla amerykańskich firm do świadczenia różnorodnych usług zdrowotnych.<\u002F/p>

W całym kraju znajduje się siedem regionalnych szpitali publicznych oraz jeden szpital uniwersytecki w Prisztinie. Otwarte w 2015 roku amerykański szpital oferuje nowoczesną technologię i sprzęt, a także bardziej skomplikowane procedury niż te zazwyczaj oferowane lokalnie. Drugi szpital amerykański, który skoncentruje się na zdrowiu kobiet, jest obecnie w budowie, z planami otwarcia w 2022 roku.<\u002F/p>

W 2017 roku Ministerstwo Zdrowia przyjęło Krajową Strategię Sektora Zdrowia 2017-2021, która ma na celu zapewnienie lepszego finansowania i lepszego dostępu dla grup marginalizowanych. W 2014 roku w Kosowie przyjęto Ustawę o Ubezpieczeniu Zdrowotnym, która daje wszystkim obywatelom prawo i obowiązek posiadania obowiązkowego ubezpieczenia zdrowotnego. Jednak do tej pory Kosowo nadal nie wdrożyło tej ustawy. Chociaż publiczne placówki zdrowotne są dostępne dla wszystkich obywateli Kosowa, rząd serbski opłaca wiele usług zdrowotnych w obszarach z przewagą Serbów. Proces zamówień publicznych w dziedzinie opieki zdrowotnej charakteryzuje się jako skomplikowany, długotrwały i nieprzejrzysty. Apteki i placówki medyczne w kraju polegają na imporcie sprzętu medycznego i farmaceutyków. Ograniczona jest lokalna produkcja leków generycznych. Krajowa Agencja Leków jest odpowiedzialna za licencjonowanie importerów i kontrolę jakości.<\u002F/p>

<\u002F/p>

<\u002F/p>

<\u002F/p>

Rozwój medycyny rodzinnej<\u002F/b><\u002Fh2>

Usługi podstawowej opieki zdrowotnej były podzielone według specjalności, wieku, płci i rodzaju choroby i były świadczone przez lekarzy ogólnych i pielęgniarki. Pacjenci zwracają się do szpitali zarówno w celu podstawowej, jak i specjalistycznej opieki medycznej. Prywatna praktyka medyczna nie była dozwolona, zaczęła się rozwijać na początku lat 90.<\u002F/p>

Dziś Stowarzyszenie Lekarzy Rodzinnych Kosowa odpowiada za ciągły rozwój zawodowy. Lekarze będą poddawani recertyfikacji co pięć lat. Wszyscy absolwenci medycyny muszą również ukończyć dwuletni podstawowy moduł, z którego drugi rok poświęcony jest medycynie rodzinnej.<\u002F/p>

Pomimo postępów w kształceniu lekarzy rodzinnych, krajowy system medycyny rodzinnej nie jest w pełni ustalony. Odpowiedzialność za zapewnienie podstawowej opieki zdrowotnej została przeniesiona na gminy w 2001 roku, a postępy różniły się między nimi. Listy pacjentów jeszcze nie zostały stworzone, chociaż w niektórych regionach pacjenci są rejestrowani w jednym centrum medycyny rodzinnej. Wprowadzono nowy system dokumentacji medycznej, który będzie połączony z centralną bazą danych. Jednak nie zawsze jest on właściwie wykorzystywany z powodu niewystarczającego przeszkolenia personelu.<\u002F/p>

<\u002F/b><\u002Fh2>

Wynagrodzenia<\u002F/b><\u002Fh2>

Napięcia etniczne wciąż powodują trudności. Przemoc wybucha od czasu do czasu, szczególnie w związku z serbskimi enklawami. Większość serbskich lekarzy pracuje w serbskich enklawach, z których niektórzy są opłacani przez Belgrad i mają wyższe wynagrodzenia niż ich koledzy w reszcie Kosowa, a nawet w Serbii. Ogólnie rzecz biorąc, skromne wynagrodzenia lekarzy zagrażają również podstawowej opiece zdrowotnej. Średnie wynagrodzenie lekarza wynosi około 200 euro miesięcznie. Wielu lekarzy ma co najmniej dwie prace. Jeśli wynagrodzenia nie mogą być znacznie podniesione, lekarze w sektorze publicznym będą musieli nadal pracować w prywatnej praktyce.<\u002F/p>

<\u002F/p>

Perspektywy<\u002F/b><\u002Fh2>

W przyszłości medycyna rodzinna w Kosowie może otrzymać mniej międzynarodowej pomocy, dlatego w kraju powinien zostać ustanowiony system ubezpieczenia zdrowotnego, być może wspierany przez skonsolidowany budżet Kosowa. Dostępny i zrównoważony system opieki zdrowotnej zależy od ciągłego rozwoju podstawowej opieki. Przy okazji, możesz uzyskać odpowiednie ubezpieczenie zdrowotne na naszej stronie internetowej.<\u002Fb><\u002Fi><\u002F/p>

<\u002F/p>